Een elegant slotakkoord

Wanneer jouw tegenstander het Londense systeem tegen je speelt, moet je goed weten hoe je dit aanpakt. Want als je het even verkeerd doet, is de kans groot dat wit korte metten met je maakt. Dit is een typerend voorbeeld.

Kenmerkend voor het Londense systeem zijn de zetten 1. d4 2. Pf3 en 3. Lf4. Wit kiest er voor om de c-pion nog even rustig te laten staan. Deze gaat meestal pas later naar c3. Je krijgt dan een soort van Slavische structuur. Maar dan met wit in plaats van zwart.

De witte loper gaat vervolgens naar d3 en kijkt al heel verleidelijk naar pion h7. Het paard verhuist van b1 naar d2 en staat klaar om zijn collega op f3 te hulp te schieten zodra deze zich in het strijdgewoel begeeft.

Het Londense systeem is uitermate solide. Een ander voordeel is dat wit weinig theorie hoeft te kennen. Hij kan dit systeem tegen diverse zwarte antwoorden op 1. d4 spelen. Bovendien zit er het nodige venijn in deze opstelling. Dat blijkt weer eens uit de partij in de diagramstelling.

Je kunt deze partij in z’n geheel naspelen. Op die manier zie je hoe wit zijn aanval opbouwt. Let er vooral even op dat zwart niet de beste verdediging heeft gekozen. Hij verzuimde de diagonaal van de witte loper op c2 te verstoppen.

In de slotstelling is het helemaal afgelopen. Zie jij hoe wit de partij binnen enkele zetten, op elegante wijze, beslist? Klik op deze link en je vindt de hele partij met de oplossing…

 

Denken als een patser

Wely-CarlsenStel jezelf eens voor dat je in een toernooi tegen Magnus Carlsen speelt. Hoe groot acht jij de kans op een overwinning? Als ik even voor mijzelf een kansberekening maak, dan kom ik tot 1 op de 1000 partijen.

Wellicht denk je nou: ‘Michel is dat niet een tikkeltje arrogant van je om te denken dat jij ooit een heel punt tegen Magnus zult scoren?’ Ik ben er van overtuigd dat het me zal lukken. Daarvoor heb ik twee redenen. De eerste moet je natuurlijk bij Magnus zelf zoeken. Waarschijnlijk is hij op een bepaald moment zo verveeld en zo zat van mijn geklungel dat hij eventjes niet oplet en ik mijn kans kan grijpen. Verder lezen…

Lees meer »

O nee momenten

Heb jij dat ook wel eens? Je doet een zet, je hebt het stuk nog niet losgelaten en meteen zie je dat het een blunder is. Waarom wij dan pas het licht zien is mij een volslagen raadsel. Feit is dat het me vele malen is overkomen.

De laatste tijd ben ik wel een stuk voorzichtiger geworden. Wellicht komt het doordat ik honderden (of zijn het inmiddels duizenden?) tactische puzzels heb opgelost. Meestal is de opgave zoiets als wit of zwart doet een zet en wint. Maar voordat ik naar mogelijke winstvoortzettingen kijk, dwing ik mijzelf eerst te kijken wat de virtuele tegenstander dreigt. Het heeft geholpen. Het is al weer eventjes geleden dat ik een partij heb verloren. Maar helemaal gladjes is alles zeker niet verlopen. Zie het eerste diagram.

Ik was aanvoerder van de zwarte stukken. Het is ergens in de opening vreselijk misgegaan en ik kijk naar een troosteloze stelling. Wit heeft niet alleen een pion meer, maar ook een tamelijk eenvoudig plan om zwart verder onder druk te zetten. (verder lezen)Lees meer »

Grootmeesters zijn net gewone stervelingen

Het is al weer ruim een week geleden dat de Grand Prix serie werd afgesloten met het toernooi in Khanty-Mansiysk.

Deze Grand Prix werd een gedeelde overwinning voor het trio Jakovenko, Caruana en Nakamura. De drie grootmeesters eindigden met een score van 6,5 uit 10. Daarmee werd bevestigd dat de beide Amerikanen door mogen naar het kandidatentoernooi van volgend jaar.  

Dat Caruana kwam bovendrijven zal niemand verbazen. Hij leek ook lange tijd het toernooi te gaan winnen. Zou er daarmee een einde gekomen zijn aan de voor hem relatief tegenvallende resultaten? Niet helemaal. Lees verder…Lees meer »