Your Jungle Guide To Unbalancing Your Opponents

Yungle guide imbalancing your opponentsWellicht vraag jij jezelf af: wie zijn Dorsa en Borna Derakhshani? Broer en zus komen oorspronkelijk uit Iran. Maar na een conflict met de Iraanse schaakbond zijn ze naar het buitenland vertrokken.

Dorsa, een getalenteerde internationaal meester en damesgrootmeester, is uiteindelijk in St. Louis terechtgekomen. Ze is daar als trainer verbonden aan de St. Louis Chess Club. Ze is de jongste officiële Fide Trainer. Haar jongere broer Borna (FM) heeft zich in Engeland gevestigd.

Lees meer »

De magie van pionneneindspelen (2)

Wat is de beste zet voor wit?

Mark Dvoretsky zegt in zijn Endgame Manual over pionneneindspelen dat ze bijzonder concreet zijn. Zelfs de kleinste verandering in een stelling kan een groot verschil maken. Waar het volgens hem om draait bij dit soort eindspelen is dat je bepaalde standaardtechnieken leert beheersen. Een ander belangrijk aspect is dat je haarscherp moet rekenen.

In de diagramstelling moet je, om te kunnen winnen, gebruikmaken van zo’n standaard techniek. Welke? Dat is aan jou om te bepalen!

Lees meer »

De magie van pionneneindspelen

Wit speelt en wint

Pionneneindspelen hebben iets magisch. Enerzijds lijkt het allemaal nogal eenvoudig. Er is over het algemeen nog maar weinig materiaal op het bord. Anderzijds zitten ze boordevol allerlei tactische wendingen. En… in een serieuze partij moet je ook nog zeer goed en nauwkeurig kunnen rekenen.

Zie het diagram: hoe wint wit?

Lees meer »

De Egel – Sleutelconcepten in het middenspel

Hoe kijk jij tegen openingsboeken aan? Waarschijnlijk denk je aan boeken boordevol varianten. Veel van die boeken zijn tamelijk onoverzichtelijk. Mijn trainingsgroepje bestaande uit een stelletje bijdehante talentjes tussen de 9 en 14 jaar, gaf me onlangs de opdracht, zo gaat dat tegenwoordig, om ze iets te vertellen over een bepaalde opening. Ik laat even in het midden welke opening het betreft. Daar gaat het niet om.

Ik heb totaal geen ervaring met de betreffende opening. Niet met wit en ook niet met zwart. Dus bevond ik me in onbekend vaarwater. Gelukkig wist ik de hand te leggen op een boek dat de betreffende opening uitgebreid behandelt. In mijn optimisme dacht ik:

“Nou ik zit gebakken dat ga ik wel even fiksen!”

Maar dat viel vies tegen. Wat meteen opviel in het boek is dat men met zelden gespeelde varianten begon. Ik zie dat veel vaker. Ook uit de inhoudsopgave kon ik niet opmaken wat nou de hoofdvarianten waren. Ik zag door de variantenbomen het bos niet meer. Je voelt het wel aan: mijn leerlingen moeten nog even wachten voordat ik wat zinnige opmerkingen over de betreffende openingen kan maken.

Lees meer »