Merkwaardige zetten

Sinds kort heb ik kennisgemaakt met de website van ModernChess. Hoe ik er precies ben gekomen weet ik niet. Dat doet er ook weinig toe. De bezoeker kan er diverse producten aankopen. Het betreft over het algemeen monografieën waarin bijvoorbeeld een opening centraal staat.

De inleidingen van deze lijvige artikelen zijn gratis toegankelijk. Maar wil je de complete inhoud aanschaffen, dan moet je er wat eurootjes tegenoverstellen. Wat mij betreft zijn die goed besteed. Ik heb al enkele openingsdatabases gedownload (uiteraard supergeheim). Deze week viel mijn blik op het tijdschrift. Dat is al weer de 18e editie.

Dit tijdschrift bevat wederom enkele lijvige artikelen over openingen en eindspelen, maar ook een luchtige rubriek van de in Nederland woonachtige Yochanan Afek. Hij laat in dit artikel een serie blunders van formaat zien. Het zijn zeker niet de minsten die soms gruwelijk in de fout gaan. (verder lezen)Lees meer »

Beginnen met het eindresultaat in gedachten

Zelfs met weinig stukken op het bord kunnen schaakpuzzels nog behoorlijk lastig zijn. Neem deze stelling. Het kan toch niet moeilijk zijn om dit puzzeltje op te lossen? Dat is binnen een oogwenk gebeurd. Of toch niet?

Ik los elke dag enkele puzzels op via chesstempo. Ik zag deze puzzel voor de tweede keer. Ik meen dat ik hem al eens eerder was tegengekomen bij chess.com. Dus mag het vinden van de juiste oplossing weinig moeite kosten?Lees meer »

Geniepig eindspelletje

Algemene principes kunnen van enorme waarde zijn. Ook intuïtie speelt in het schaken een belangrijke rol. Maar in het eindspel is het toch vooral een zaak van nauwkeurig rekenen.

Zie het diagram. Wie staat er beter? Eigenlijk kun je dat niet zeggen zonder er concrete varianten in te betrekken. Zwart heeft een kleine materiële voorsprong. Voor de kwaliteit heeft wit slechts één pion gekregen. Maar wat voor een pion! Of beter: pionnen.

Want het is niet alleen de b-pion die zijn promotieveld gevaarlijk dicht is genaderd, maar ook de f-pion doet een aardige duit in het zakje. Daar staat dan wel weer tegenover dat de zwarte koning actiever is en de witte loper op dit moment buitenspel staat. Weer die lastige vraag: wie staat er beter? Zelf kwam ik er niet helemaal goed uit. Jij wel? Oplossing…

Bedriegelijk eindspel

Wanneer er weinig stukken op het bord zijn overgebleven, betekent het niet altijd dat de zaak er eenvoudiger op is geworden.

Ik vond deze stelling via Facebook bij Chessbites. De stelling is een eindspelstudie van Juri Makletsov. Ik heb een enthousiaste poging ondernomen, maar vond helaas geen informatie over Makletsov.

Wit is aan zet
Wat is jouw oordeel over deze stelling? In de reacties op Facebook zaten de meeste mensen er flink naast. Wit vecht voor remise. Dat is denk ik wel duidelijk omdat zwart met de loper gemakkelijk de a-pion kan stoppen.

Zelf vond ik wel het juiste idee, maar zoals bij mij wel vaker voorkomt, ging het met de uitvoering mis. Kan zwart winnen? Oplossing…

Eindspel: koning in het nauw gedreven

Zoals bekend is Magnus Carlsen een eindspel virtuoos. Men zegt wel eens dat hij dit te danken heeft aan het boek Fundamental Chess Endings geschreven door Karsten Müller en Frank Lamprecht. 

De ondertitel luidt ‘Een nieuwe eindspelencyclopedie voor de 21e eeuw’. Het is een lijvig boekwerk wat je niet zo maar eventjes doorneemt op een regenachtige namiddag of zo. Dat is uiteraard ook niet de bedoeling van naslagwerken.

Magnus schijnt het overigens wel te hebben gedaan en het heeft hem bepaald geen windeieren gelegd. Maar ook hij zal er eventjes mee zoet zijn geweest. Het boek telt ongeveer vierhonderd pagina’s en honderden stellingen.

Kennelijk heeft Magnus ook een beter geheugen dan zijn gemiddelde medemens. En dat is geen overbodige luxe want succes in eindspellen berust voor een deel op pure kennis.

Ik kan me levendig voorstellen dat niet iedereen zin heeft om zo’n boek door te worstelen. Zelf zinkt de moed me in de schoenen als ik het boek beet pak en al die stellingen en varianten zie. Maar ik vind eindspellen wel reuze interessant en dus zit ik er af en toe toch in te grasduinen. Maar er zijn ook andere mogelijkheden want gelukkig doet Karsten Müller meer dan lijvige boeken schrijven.

Hij heeft een vaste eindspelrubriek op Playchess (1x per maand). Daarnaast heeft hij een geweldige serie DVD’s op zijn naam staan (je vindt die in de Chessbase Shop) en hij publiceert interessante eindspellen in het ChessBase Magazine. Dit laatste in de vorm van vraag en antwoord. Door er zelf over na te denken, leer je er een hoop van.

Zie het diagram. Ik vond deze stelling in magazine nr. 165. Wit is aan zet. Zwart heeft een pion meer en ook de pion op f3 ziet er dreigend uit. Toch is zwart reddeloos verloren. Hoe wint wit? Zie de oplossing…

De vloek van de dubbelpion

Dubbelpionnen kunnen een lelijke verzwakking van iemands positie vormen. Met name in het eindspel, wanneer alle andere stukken van het bord zijn verdwenen, is er niets meer dat deze verzwakking kan compenseren.

Kortom: het kan ons lelijk opbreken wanneer wij opgescheept zitten met pionnen die gedubbeld zijn.

Zie het diagram. Wit is aan zet. Hoe kan hij het volle punt incasseren? Oplossing…

PS. Goed oppassen, zelf vond ik het juiste idee, maar de uitvoering liet zoals bij mij wel vaker voorkomt te wensen over.

Naschrift: enkele dagen nadat ik deze stelling had gevonden bij de Chessbase Tactiektrainer keek ik in John Nunn’s boek ‘Understanding Chess Endgames’. Daar kwam ik de volgende stelling tegen (zie diagram 2).

De gelijkenis is opvallend! Leidt dit tot dezelfde stelling? Je kunt hier de zetten naspelen…

Het blijkt inderdaad om dezelfde partij te gaan (Pomar-Cuadres. 1974), maar dan met verwisselde kleuren. Men lijkt dat veel vaker te doen bij de tactiektrainer van Chessbase. Waarom? Geen idee. Het is een beetje raar, maar op zich is daar weinig mis mee (lijkt me).