In de schijnwerpers: Anish Giri

Foto: Frans Peeters

Anish Giri heeft het de afgelopen maanden erg druk gehad. Hij was zeer succesvol in de FIDE Grand Swiss en kwalificeerde zich voor het Kandidatentoernooi. Hij speelde in de World Cup, maar dat liep niet zoals gehoopt, net als bij verschillende andere topspelers. Het is een zwaar en meedogenloos evenement. In dit interview praat Giri over zijn ervaringen in beide toernooien, zijn ideeën over schaken, en nog veel meer. We geven het woord aan Anish Giri!

Kun je jouw ervaringen van de FIDE Grand Swiss met ons delen?

Zeker. Het is alweer een tijdje geleden, en ik kijk met genoegen terug op het behaalde resultaat, aangezien ik me kan voorbereiden op het Kandidatentoernooi. De Grand Swiss was een heel interessant evenement. Ik dacht dat het format van zo’n sterk open toernooi, waarbij slechts twee mensen zich kwalificeren, het slechtste format voor mij was om me te kwalificeren, want meestal verlies ik niet veel partijen, maar ik win ook niet zo veel partijen als sommige van mijn concurrenten.

Normaal gesproken is dit dus niet mijn format, zou men denken. Maar ik moest het toch proberen, want waarom zou je anders komen als je het niet wilt proberen? Ik probeerde zo agressief mogelijk te spelen en zoveel mogelijk overwinningen te boeken.

Het was verbazingwekkend hoe het, met veel geluk, uitpakte. Het was een interessant toernooi, want er was eigenlijk veel frustratie voor me tijdens het toernooi. Je zou denken dat, oké, ik heb veel partijen gewonnen, dus was alles  prima? Maar verrassend genoeg, als je goed kijkt, heb ik zoveel kansen gemist in het toernooi. Mijn herinneringen aan het evenement zelf bevatten zeer gemengde gevoelens.

Lees meer »

Schaakcompetitie in Zweden

allsvenkanHet is al heel wat jaartjes geleden dat ik er deel van uitmaakte, maar zover ik weet spelen de Nederlandse schakers in teamverband op zaterdag. De lokale teams werken hun wedstrijden in ons kikkerlandje ’s avonds op werkdagen af. Hier in Zweden gaat het er iets anders aan toe.

Toen ik in het voorjaar lid werd van Alingsås Schacksällskap* en wat vluggertjes speelde was men meteen enthousiast over mijn schaakkracht. ‘Ah’ dacht men: ‘wij hebben er een sterke speler voor het eerste team bij!’

Mijn rating werd ingeschat op 2150 en ik zou voor het eerste team uitkomen. Mijn ervaringen in de daaropvolgende rapid- en snelschaakcompetities waren wat mij betreft nogal matig om het maar eens eufemistisch uit te drukken. Ik maakte de raarste fouten en verziekte redelijk wat gewonnen stellingen.

Het riep weinig vraagtekens op
Dus besloot ik aan het begin van het seizoen zelf maar aan de bel te trekken bij de voorzitter en tevens clubkampioen:Lees meer »