Mijn eerste reactie was: leuk een verhalenbundel dan hoef ik eventjes geen lastige stellingen en talloze moeilijke varianten uit te pluizen. De tweede gedachte was: wie weet lees ik het boek deze keer wel helemaal uit! Want ik moet bekennen dat het lot van talloze schaakboeken in mijn boekenkast er eentje is van een zekere mate van verwaarlozing. Die tweede gedachte is waarheid geworden. Ik heb het boek helemaal uitgelezen en dat was wat mij betreft een groot genoegen.
Als u de omslag leest, zou de tekst je toch op andere gedachten kunnen brengen. Want het zijn columns en artikelen die ooit eerder zijn verschenen.
Maar daar heeft Paul van der Sterren het niet bij gelaten. Hij heeft alle verhalen van een inleiding voorzien. Daardoor ontstaan tal van nieuwe perspectieven. Dat is juist het leuke aan dit boek. Overigens is de kans groot dat zelfs fervente alleslezers lang niet alle columns onder ogen hebben gehad. Zelfs als dat wel het geval is, dan is het toch leuk om dingen uit een – overigens nou ook weer niet zo heel ver – verleden nog eens tot je te nemen.
Lees meer »